แปลกใจจังทำไมถึงต้องเป็นการเดินทางสู่บ้าน มันต้องเดินทางไปไหนกันเหรอ ทั้ง ๆ ที่ระยะกระจัดก็เป็น 0 ชัด ๆ แปลไทยเป็นไทยได้ว่า สุดท้าย เราก็ยังคงอยู่บนดินผืนเดิม ไม่ได้ออกเดินไปไหนแม้แต่น้อย แต่บนโลกใบนี้มันซับซ้อนกว่านั้นเยอะ เรื่องราวหลากหลายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น อันที่จริงแล้ว มันได้เริ่มมาแล้วเมื่อวันนึงวันใดในปีที่ผ่านมานี้เอง
ดูราวกับม่านหมอกบางอย่างที่บดบังอยู่ในชีวิตเรากำลังเจือจางและเบาบางอย่างยิ่ง ทำให้เราเพิ่งมานึกขึ้นได้ว่า เรายังมีภาระบางอย่างที่ต้องทำให้ลุล่วงไป นั่นคือ การทำบ้านใหม่ อาจจะเพราะวูบนึงที่นั่งดูเจ้าหลานตัวน้อย 2 ตัวกำลังหลับปุ๋ย วูบนึงที่ได้ดูฟูกที่พี่นอนกับพื้น หรืออีกหลาย ๆ วูบเมื่อเห็นรอยร้าวและน้ำซึมที่แม่เคยชี้ให้ดูเมื่อหลายปีก่อน อะไรบางอย่างมันเลยซึมวาบเข้าสู่สมองโดยมิพักต้องผ่านหัวใจว่า It’s about time นั่นคือ เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว เลิกง้องแง้งและออกจากเปลือกได้แล้ว
